Vårblomstring - tidleg vår til glede for dei fleste av oss

Det er å reikne som full vår her no og blomstringa er i full gang. Snøklokkene her blomstra sidan 23. januar og dei vanlege snøklokkene er etterkvart i ferd med å avslutte blomsterpryden, medan dei fylte snøklokkene som blomstrar lenger framleis står like fine som då eg tok dette bildet for 10 dagar sidan. I går såg eg den fyrste humla flaug frå blomst til blomst blandt krokusane og idag såg eg jamvel at den fyrste påskelilja viste farge, Svarttrasta har starta med morgonkonsertane sine og i dag tidleg høyrde eg tjelden for fyrste gong - Då er det vår!!

Blåveisane har alt blomstra ei heil stund. Her er det H. transsylvanica - Ungarsk blåveis som viser seg fram...

her er det H. transsylvanica 'Buis'

Denne skulle være H. nobilis marmorata, dvs skulle den ha marmorerte blad men ved feillevering frå produsenten veit eg ikkje kva sort det er - den har iallefall ikkje marmorerte blad, men uansett er iallefall blomane fine!

Den vanlege blåveisen Hepatica nobilis har rik blomstring kvar vår, denne varianten syns eg har ekstra små blomster.

Krokusane blomstrar flittig og er absolutt kjærkomne uansett farge







Her er det samla forskjellige fargar krokus i tillegg til snøklokker rundt sommarfuglbuska

Eranthis hiemalis er ein av dei tidlege vårblomstane og, men eg slit litt med å få dei til å trivast i hagen min av ukjent grunn.


Haquetia fekk eg som bytteplante for eit par år sidan og har planta den ved sida av ein Rhododendron. Liten plante som ikkje gjer så mykje av seg, men er kjærkommen når den blømer så tidleg som no.

Dette er skot av ein Sassaurea, men eg veit ikkje artsnamnet - også det ein bytteplante eg har hatt nokre år som får nokså store blad etter at den har blomstra frå seg. Heldigvis berga den knoppane då hjorten var der og forsynte seg med dei fyrste grøne skota som stakk opp tidlegare i vinter.

Så til slutt vil eg vise kva eg fant i hagen hin dagen då eg var ute og grov litt i hagen. Denne metallboksen med Niveakrem har lege i jorda iallefall meir enn 30 år, kansje over 40 år, frå tida før det vart tvungen renovasjon her i kommunen og det som ikkje kunne brennast vart gravd ned i hagen.......
Godt nedgravd som den var, har den bevart teksten som om den nettopp var blitt tømd og kasta. Det andre som var kasta og nedgravd i same hola var forvitra og bare restane igjen av og omdanna til produktiv jord og mineral.
- Eg er iallefall overtydd fabrikken har sine ord i behald når det gjeld teksten på boksen: " gir en pålitelig beskyttelse mot skadelige innflytelser...."

Eit streif av vår.

"

Idag har våren vore på besøk her i bakkane, retteleg flott var det idag med fleire timar solskin, 7-8 plussgrader og fuglekvitr i busk og kratt så det var ein fornøyelse å være ute og plukke kvist og putle på ei stund. No har eg fått rydda ihop all kvisten på den nye stykket. Foreløbig ligg den i tre store dungar men planen er at eg skal få malt opp ein del av det på kompostkverna litt etter litt og bruke det i gangane, som strø i komposthaugen og som toppdekke i enkelte bed. Vi får sjå kva som skjer og ta ein dag i gongen.



Idag var det fyrste dagen krokusane opna seg i 2012 - "rekordtidleg" 28. februar.
Både den gule Crocus chrysanthus 'Saturnus' (bilde øverst på sida) og bildet under som viser den same for nokre dagar sidan då den stod i knopp og bare venta på at sola skulle varme den opp så den kunne falde ut begerblada i all si prakt.
- Den lys blå krokusen over trur eg heiter 'Blue Pearl' om eg ikkje tek feil - også den er nydelig.



At blåveisen også opna sin fyrste blomst idag hadde nesten gått meg forbi, så eg måtte til med ei ekstra fotorunde for å få vise fram "det store under" - den fyrste blåveisen!


Snøklokkene har alt blomstra ein heil månad no, i vekslande kår. Av og til frost og snø, men dagar som idag struttar dei av livsglede - her eit bilde frå 17. februar.


Så vil eg presentere nokre bilder frå det nye stykket vårt

Her står eg i nederste del av det som er vår opphavelege eigedom, vi ser murkanten som markerer grensa mellom vår hage og naboeigedomen. Her stod det tidlegare eit gjerde som eg har fjerna. Ein heil del småtre og kratt er fjerna og no har eg plukka kvist og raka så det ser ryddig ut. Vi skimtar også ein bit av den kommunale vegen som går nedanfor som inndirekte er årsaka til at vi skal overta det mellomliggande arealet.

På bildet over ser vi samme arealet frå den andre kanten.......

Så snur eg meg 180 gr. (mot nord) og tek bilde den andre vegen, mot uthuset og drivhuset. Om nokre veker vert bakkane der fulle av kvitveis....
På arealet nedanfor uthuset/drivhuset er det jamnare terreng så om eg får rydda det for busk og kratt og reparere ei dreneringsgrøft er plana at det skal plantast frukttre der. Det arealet kan slåast med plenklippar når det vert rydda.


Også ein liten bekk renn under vårt opphavelege areal, men på nedsida - på det nye stykke er der open bekk som eg ser for meg at eg ein gong i tida kan få gjort litt meir ut av....
Godt å ha planer, men det er lang veg frå planer til å sette det ut i livet i praksis.

Snøklokketid

Under kjeglegrana har snøklokkene blomstra sidan tidleg i Janauar, der står dei lunt og godt og beskytta mot snø. Om jorda frys til og telen ligg i marka dei fleste stadane i hagen har dess det lunt og godt.



Då har vi komme over midten av februar i år og, skal seie tida går fort mot vår og sommar igjen.
Her har snøklokkene vore i blomst i fleire veker alt. Periodevis over og under snøen. Heldigvis har vi vore forskåna for dei store snømengdene til no denne vinteren, så alt i alt må eg seie denne vinteren har vore fantastisk flott. Dei som kjenner meg veit at eg ikkje likar snø iallefall.

Snøklokkene derimot er noko av det finaste eg veit - iallefall no på denne tida når det ikkje er noko anna som blomstrar utanom snøklokka og av og til ein og ennan Primula som år om anna kan framvise ein blomst no og då gjennom heile vintteren dersom veirforholda tillet det.


I morelltrebedet blomstrar snøklokkene flott. Ellers dukkar dei opp mange stadar i hagen etterkvart som dei er klare til det. Somme stadar ligg det fortsatt flekkar med snø og is og for all del det kan enno komme mykje snø denne vinteren, men den verste og mørkaste tida av vinteren er no snart forbi (håpar eg)!



Nokre meter nedanfor drivhuset går den gamle eigedomsgrensa vår. No er gjerdet nedteke og eg ryddar kratt og tre litt no og litt då. Den øverste delen av den nye stykket er der plass til nokre frukttre som etter plana skal flyttast der til. Eg har nokre ståande på foreldra mine sin eigedom, men der er hjorten så fæl å rasere dei kvar haust at det er ikkje stas i det heile.
Plana er då å flytte desse trea ned til det nye stykke vårt når eg har fått rydda krattet og forhåpentligvis får jamne litt slik at eg kan slå det med klipparen.
Resten av det nye stykket er så kupert og bratt at det nyttar ikkje å slå med klippar. Der får eg plante til med div. busker og lage stiar og tråkk slik at ein i allefall kan ta seg fram med trillebår og liknande reidskap om nødvendig.
Ting tek tid - iallefall når ikkje helsa er som den skal. Eg har iallefall nok å styre med dei dagane eg har ork til å holde på ei økt eller to.



Her er eit parti frå det nye stykket vårt, bildet teke i fjor fjø eg starta rydding av kratt og runnar.
Ikkje så mange vekene no til kvitveisen står i full blomst i bakkane igjen.

Kyndelsmesse - Soldagen som vart sådag

Du store mi tid kor lenge det er sidan eg har skrive noko i bloggen min.... jaja, det står då til liv her óg sjølv om aktiviteten ikkje akkurat er på topp.

Idag 2. februar er det kyndelsmesse etter gamal tidsreikning, og den dagen er fyrste dagen vi skal ha sola inn stoveglaset her på Nordåker, men kva skjer? Jau, etter mange flotte og klåre dagar i det siste fant overgartnaren det for godt å la det lave ned med snø. Eller rettare sagt drive, for snøen kjem for det meste sidelengs, legg seg på eine sida av treleggen og den andre sida er mørk og rein.

Idag tidlleg var hagen min arena for eit hyggjeleg treff - 10 svarttraster såg eg på bakken samtidig som tok føre seg av litt brød og matrestar eg hadde lagt frå meg til trastene. Så mange traster på ein gong kan eg ikkje hugse å ha samla samtidig og det var svært gledeleg. Svarttrasta er nemleg den fuglen eg set mest pris på av alle pga. den vakre songen. Tok bileter, men det var ikkje mulig å få alle ti i fokus samtidig så eg får klare meg med nokre av dei samla.
Eg gled meg iallefall til ut i mars når songen frå trasta atter tonar morgon og kveld.



Så lyst på vår fekk eg i dag at eg tok fram kaktusfrøa mine og sådde dei. ;)

For mange år sidan hadde eg ei forholdsvis stor samling kaktus, ca 200 etter det eg hugsar, men av forskjellig årsaker vart den hobbyen avslutta og alle (nesten alle) kaktusane "gjekk på dungen" for ca 20 år sidan. :(

- Etter som tida har gått har angeren teke meg og bare vorte sterkare med åra, og etter "massiv påverknad" har eg no teke steget og kjøpt meg kaktusfrø og startar oppatt!!!! :D

No angrar eg veldig på at eg den gong selde det flotte kaktusleksikonet mitt - på størrelse og tjukkelse med ein 1600-tals bibel.
Den inneholdt beskrivelse av ca 4000 forskjellige artar ( om eg ikkje hugsar feil), der var det også utruleg mange flotte bileter både av kaktus i kultur og i naturen og ikkje minst synonym til dei forskjellige artane. Kaktusfamilien har som mange andre plantefamiliar vore omrokkert mange gongar og artar flytta frå eine slekta til den andre, oppdelt og flytta fram og tilbake så det kan være nokså forvirrande av og til å halde rede på kva som er same arten å ikkje - ikkje minst i det ein finn på nettet.

Det er slektene Notocactus, Ferocactus og Parodia eg har skaffa meg frø av i år.
25 forskjellige av desse tre kaktusslektene fekk eg tak i frå Kakteen-Haage i Tyskland - eit gamalt og velrenomert kaktusfirma som har vore i drift sidan 1685.
Eg vart litt overraska då eg fekk varsel om at eg hadde betalt inn for lite, men årsaka var at eg måtte ha Phytosanitær-sertifikat noko eg ikkje trudde var nødvendig med kaktusfrø.

Notocactus og Ferocactus har ofte svært vakre tornar i fine fargenyansar, medan Parodia er ein av dei som er lettast å få i blomst. Ikkje det at Notocactus og Ferocactus er vanskelege å få i blomst heller med rett stell, men det kan variere litt frå art til art.



Etter råd frå ein erfaren kaktussamlar eg har kontakt med, sådde eg frøa i barnematglas.
Eg har brukt ei toppa spiseskei med såjord iblanda litt ekstra olivinsand med ei teskei ekstra olivinsand på toppen. Deretter dusja eg lett og sette lokk på glasa.




Dei eg ikkje har lokk til brukar eg "gladpack plast" så held det seg fuktig til frøa har spirt og hugsar eg ikkje feil spirer dei fleste kaktusfrøa innan få dagar . Vert det for fuktig i kammeret er det bare å ta av lokket ei stund og la den overflødige fuktigheta dampe vekk.





Då er det bare å vente på spiring. - Kikke, glytte og sjå kva art som vert den fyrste til å vise seg på overflata i form av ein liten grøn spire som ser ut som ein Y.
Sidan kjem det små, lyse børster som utviklar seg til torner med tida. Kaktus er ein spennande plantefamilie og mykje meir variabel enn det dei fleste trur som ikkje har stifta nærare bekjentskap anna enn med dei som vert tilbydde no og då i blomsterbutikkar og daglegvarehandelen.

Så til slutt må eg takke den som har sponsa meg med barnematglas. Kjekt å ha familie med småbarn som kan gje ei hjelpande hand når "gamleonkelen" får så-ånda over seg og treng ekstrautsyr! :D

Hehe... måtte le då eg henta posen med barnematglas.
- Eg hadde ikkje fortalt kva eg skulle bruke dei til, bare spurt om ho kunne ta vare på ca 20 glas for meg. Då eg fekk posen spurte ho om eg skulle bruke dei til å så i.... - Jau, eg måtte medgje at det var eit såprosjekt på gang... " Tenkte eg det ikkje!" repliserte ho....

Hihi skal seie dei kjenne meg godt.... ja kva ellers skulle eg ha brukt dei til ...? ;)

Bonusblomstring i november

Kvitbladtistel (Cirsium heterophyllum) - Hondeløfse er dialektnamnet på denne vakre tistelen som vanlegvis blomstrar i Juli-august. No har den teke seg på tak og remonterar i november.

******* ****** ******

Ja no er det lenge sidan eg har posta noko på bloggen min.
Denne sommaren og hausten har vore våt, våt og våt... men med november kom også mange fine dagar og temperaturen er for årstida svært behagelig. Nokre dagar har vorte utskjemde med tjukk skodde heilt i fjæresteinane og dei dagane har eg ikkje så mykje fysikk til å holde på i hagen.
Frosten er det knapt så vi har helst på. To gongar har eg skrapa is/rim av bilen og plengraset i hagen har bare såvidt vore rima eit par gongar. - Du verden kor flott når ein er komne til at vi snart skal starte på siste veka av november.
Eg kosar meg ute i hagen dei dagane eg er i stand til det.
Idag har eg reinska ugras i woodlandet i 10 varmegrader og heilt vindstille - ein heilt super dag!

I septiktankbedet mitt står fortsatt fuchsiane i blomst, og dei skal få lov å stå ute så lenge det ikkje er fare for skikkelig frost eller snø. Bare dei to stammefuchsiane mine har eg teke inn. Ikkje pga frosten, men pga. hjorten hadde lagt sin elsk på dei og friserte dei nokså bra så det var eigentleg lite å plukke vekk.








Rosa 'Queen Elisabeth' har eigentleg blomstra godt i heile sommar og haust til tross for mykje nedbør. Det er virkelig ei rose å anbefale på nedbørsrike stadar.
Også 'Golden Showers' og 'Symphatie' blomstra enno, men dei bileta vart altfor uklare til å ta med her...



Også Clematisane blomstrer flott no






Det er ikkje uvanleg at hageprimulane kjem med fornya blomstring om hausten, her er ein av dei


Doronicum er vanlegvis ein vårblomstrande plante, men denne har teke seg på tak og kjem no med ein blomst i slutten av november.


Hortensiane blomstrar enno, vakre bladfargar har dei og. Den rosa som eg fekk av naboen i fjor har eg ståande i ei potte og den skal inn når vinteren kjem for fullt. Neste år skal eg finne ein høveleg plass til den i hagen håpar eg...Den blå Hortensiaen kjem frå stiklingar eg tok med meg frå beplantinga ved Haukeland sykehus i Bergen for nokre år sidan. Dei har blomstra trufast her i mange år og er fine innslag når det meste har gjett seg med blomstringa om hausten.

Den kvite julerosa mi har starta blomstringa og stadfester at ringen er slutta, dei som har hatt sesongen sin er i ferd med den siste blomstringa si og dei som er på tur til ny blomstringsesong er igang med den.


PS! Alle bileta i innlegget er tekne den siste veka.

Sommaren som rann vekk

Då er det vel på tide å blåse liv i ein altfor lenge "sovande" hageblogg.
Denne sommaren må eg innrømme at hagen har vorte forsømt, dels på grunn av helsetilstanden og dels på grunn av prioritering på andre områder.
Veiret denne sommaren har som alle veit vore mildt sagt våt og miserabel for ein hageentusiast og hagelysta har i stor grad vore fråværande, iallefall i periodar.

Store delar av sommaren har dette vore utsikta vår, noko som ikkje bidreg positivt til det helsemessige når ein plagast med muskel og sjelettplager:

Men inn i mellom har det vore små lysglimt som gjev grunn til optimisme også på veirfronten...





Vi bur ikkje slik til at vi ser solnedgangen, men vi har desto meir glede av fagre soloppgangar og særleg på denne tida på året kan det være svært vakre morgontimar å glede seg over dersom overgartnaren viser godsida til.



og når skyene etterkvart forsvinn skin sola og gyllar fjorden



Nokre få dagar har til og med vore retteleg så fine - her ser dåkke indre delen av bygda eg bur i - Davik


Alle bileta er tekne frå veranden vår no i løpet av September.